Last_Samurai

KELOĞLAN'IN TUZ ÖLÇEĞİ

Bir varmış bir yokmuş. Allah'ın kulu çokmuş. Çok demesi günahmış. Memleketin birinde bir keloğlanla yaslı annesi varmış. Annesi "Kel oğlum, keleş oğlum, dünyaya eş oğlum" diyerek oğlunu severmiş. Keloğlan da annesini sever sayarmış. Annesi bir gün keloğlana seslenmiş:
--Oğlum, tuz ölçeğimiz kırıldı. Git çarsıdan yenisini al getir, demiş. Keloğlan:
--Aman anne... Ne gerek var. Yemeğe göz kararı yağ, el kararı tuz at, demiş. Annesi kızmış:
--Keleş oğlan...Bırak tembelliği. Haydi doğru çarsıya. Tuz ölçeğini al getir. Ne alacağını unutma. Yolda giderken "kırıldı, kırıldı" diye söylenirsen unutmazsın demiş. Keloğlan'ın tembelliği üstündeymiş. Hımbıl hımbıl söylenerek yola düşmüş.
Kırıldı...Kırıldı Balıkçılara yol kenarındaki derede avlanıyorlarmış. Keloğlanın söylenişine bakarak kendileriyle alay ediyor sanmışlar. Bağırıp çağırmışlar:
--Keloğlan...Sen bizimle dalga geçiyorsun, hiç öyle denir mi?
--Ne diyeceğim ya?
--Biri çıktı, biri daha çıkar inşallah, diyeceksin. Keloğlan çok üzülmüş. Balıkçılardan öğrendiği gibi söylenerek yoluna devam etmiş.
Biri çıktı, biri daha çıkar inşallah
Biri çıktı, biri daha çıkar inşallah
Çok gitmeden önüne bir cenaze çıkmış. Cenazeyi evin kapısından yeni çıkarıyorlarmış. Keloğlan tabuta bakarak söylenmeye devam ediyormuş.
Biri çıktı, biri daha çıkar inşallah
Biri çıktı, biri daha çıkar inşallah
Ölenin akrabası Keloğlanı duymuş. Koşup kulağına yapışmış. Kıvırdıkça kıvırmış. Sonra bağırmış
--Ölünün arkasından böyle söylemeye utanmıyor musun?
--Ne demem gerekiyor?
--Allah rahmet eylesin, denir.
--Peki, şimdiden sonra öyle diyeceğim.
Keloğlan ezilip büzülerek yola devam etmiş. Bir yandan da söyleniyormuş.
Allah rahmet eylesin.
Allah rahmet eylesin.
O gün her nasılsa domuzun biri yolunu şaşırmış, kasabanın içine kadar girmiş. Koca bir köpek domuzu tutup boğmuş. Domuz yerde debelenip son nefesini veriyor, köpek de yalanıyormuş. Keloğlan da durmadan söyleniyormuş:
Allah rahmet eylesin.
Allah rahmet eylesin. Oradan geçmekte olan biri Keloğlanı duymuş. İyice sinirlenip basmış tokadı:
--Budala oğlan. Kafanda saçın yok, içinde akil yok. Domuza rahmet okunur mu?
--İt dişi domuz derisine, diyeceksin.
--Sağ ol amca. Bundan sonra öyle derim.
Keloğlan yoluna devam etmiş. Bir yandan da söyleniyormuş:
İt dişi domuz derisine
İt dişi domuz derisine
Yolun kenarındaki küçük bir kulübede bir ayakkabı tamircisi varmış. Tamirci pençe yapacağı bir çizmenin altını bir türlü sökemiyormuş. En sonunda tutmuş çizmenin ökçesini ağzına alarak çekip çıkarmaya çalışmış. Tam bu sırada Keloğlan söylenerek geçiyormuş:
İt dişi domuz derisine
İt dişi domuz derisine
Tamirci fırlayıp elindeki çekici bizimkine yapıştırmış:
İt dişi senin ağzındadır. Utanmaz mısın benimle alay etmeye?
--Amca, sana demedim.
--Kes...Kolay gelsin. Asıl çek kopsun, diyeceğin yerde, alay ediyor, bir de uzatıyor. Çekiçten sonra paparayı da yiyen Keloğlan başını tuta tuta yola devam etmiş. Bir taraftan da söyleniyormuş:
Kolay gelsin. Asıl çek kopsun
Kolay gelsin. Asıl çek kopsun
Sapanla kus peşinde koşan yaramazın biri bir evin camlarını kırmış. Çocuğun babası kızmış. Yaramazın kulağını tutmuş, "Elin camlarını niye taşladın" diye azarlıyormuş. Keloğlan öfkeli babaya bakarak söylenmiş:
Kolay gelsin. Asıl çek kopsun
Kolay gelsin. Asıl çek kopsun
Baba oğlunun kulağını bırakmış. Koşup Keloğlanın kulağına yapışmış.
--Kolay gelsin ha. Kopsun ha. Kolay mı imiş?
Keloğlan acı ile bağırmış
--Amca...Bırak kulağımı. Sana demedim.
--Bırak numarayı. Aklınca dalga geçeceksin. Etme ağam, bırak ağam, desen ne olurdu? Keloğlan kulağını kurtarıp tabanları yağlamış. Bir yandan da yine söyleniyormuş:
Etme ağam. Bırak ağam
Etme ağam. Bırak ağam
O gün kasabada bir kuduz köpek ölmüş. Ortalığı kokutmuş. Adamın biri sürükleyip bir çukura atmaya çalışıyormuş. Çukura attıktan sonra üstüne kireç atıp gömecekmiş. Adam koca köpeği güçlükle sürüklemeye çalışırken Keloğlan çıkagelmiş. Bir yandan da durmadan söyleniyormuş:
Etme ağam. Bırak ağam
Etme ağam. Bırak ağam
Adam köpeği olduğu yerde bırakıp Keloğlana saldırmış. Vurmuş. Vermiş veriştirmiş
--Utanmaz kel. Akilsiz kel. Köpeğe merhamet dilenir mi? Öf ne pis kokuyor, de geç git. Keloğlan adamın elinden kaçıp kurtulmuş. Bir yandan başına gelenleri düşünüyor bir yandan başına gelenleri düşünüyor bir yandan da söyleniyormuş:
Öf... Ne pis kokuyor
Öf... Ne pis kokuyor
Yol üstünde bir hamam varmış. Genç bir kadın hamamdan çıkmış, hoş kokular sürünüp evine dönüyormuş. Bizim ki de söyleniyormuş:
Öf... Ne pis kokuyor
Öf... Ne pis kokuyor
Kadın kendisine lâf atıldığını sanmış. Koşup yakalamış. Öfkeden zangır zangır titreyerek ağzına yüzüne vurmaya başlamış...
--Budala kel kafalı... Laf atmaya utanmıyor musun? Senin kafanı kıracağım.
--Ablacığım dur. Kiracığım dedin de aklıma geldi. Bizim tuz ölçüsü kirildi. Gidip çarsıdan alacağım. Keloğlan böyle deyip bir dükkâna girmiş. Kadın ardından baka kalmış.
Keloğlan elinde TUZ ÖLÇÜSÜYLE eve dönmüş.
akıp Keloğlana saldırmış. Vurmuş. Vermiş veriştirmiş.

__________________

Ќαгαhαη

allah razı olsun kardeşim.

__________________

forum kuralları buradan..>>

dinimekan ile sorunlar için Ќαгαhαη admin irtibat.. mekan_master@hotmail.com

oktay650

elıne saglık............

Ќαгαhαη

eline sağlık...

__________________

forum kuralları buradan..>>

dinimekan ile sorunlar için Ќαгαhαη admin irtibat.. mekan_master@hotmail.com